friend of my life

posted on 12 Jul 2009 21:30 by orawit

โลกกลมๆ ใบนี้ ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ ของฟรีไม่เคยมี ของดีไม่เคยถูก คุณว่าจริงไหม . . . ?

คนเราต้องเดินหน้า เวลายังเดินหน้าเลย ไม่ต้องสนใจว่า. . ....แมวจะสีขาวหรือดำ ขอให้จับหนูได้ก็พอ

ในโลกกลม ๆ ใบนี้ไม่มีคำว่าแน่นอน คนเราเมื่อม้าตาย ก็ต้องลงเดิน ท้อแท้ได้ แต่อย่าท้อถอย

อิจฉาได้ แต่อย่าริษยา เหตุผลของคน ๆ หนึ่ง อาจไม่ใช่ของอีกคนหนึ่ง

ถ้าไม่ลองก้าว จะไม่มีวันรู้ได้เลยว่า ข้างหน้าเป็นอย่างไร หนทางอันยาวไกลนับหมื่นลี้ ต้องเริ่มต้นด้วยก้าวแรกก่อนเสมอ อย่ายอมแพ้ ถ้ายังไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่

จงใช้สติ อย่าใช้อารมณ์ เบื้องหลังความเข้มแข็ง สมควรมีความอ่อนโยน ไม่มีคำว่า บังเอิญในเรื่องของความรัก มีแต่คำว่าตั้งใจ ยินดีกับสิ่งที่ได้มา

และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป หลังพายุผ่านไป ฟ้าย่อมสดใส หลังผ่านปัญหาจะรู้ว่า ปัญหานั้นเล็กนิดเดียว ไม่เป็นขุนนางน่ะได้ แต่ไม่เป็นคนไม่ได้

มีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้า วันหลัง เมื่อวานก็สายเกินแก้ พรุ่งนี้ก็สายเกินไป เพื่อนทั่วไป . . . ไม่เห็นคุณร้องไห้ เพื่อนแท้ . . . มีหัวไหล่ไว้คอยซับน้ำตาให้ เพื่อนทั่วไป . . . ถือขวดไวน์ติดมือมางานปาร์ตี้ของคุณ เพื่อนแท้ . . . จะมาแต่หัววันเพื่อช่วยเตรียมงาน เพื่อนทั่วไป . . . คาดหวังให้คุณอยู่เคียงข้างเขาเสมอ เพื่อนแท้ . . . คาดหวังที่จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป เพื่อนทั่วไป . . . อ่านแล้วทิ้งไป เพื่อนแท้ . . . จะส่งต่อๆ ไป ส่งผ่านให้ใครก็ได้ที่คุณห่วงใย หากคุณได้รับคืน หมายถึง คุณได้พบเพื่อนแท้แล้ว

นิทานต่อเนื่อง

posted on 30 Jun 2009 20:48 by orawit

กาลครั้งหนึ่งเด็กชายคนหนึ่งเติบโตมาในครอบครัวที่ต่ำต้อย

จึงเห็นอะไรก็อยากได้ไปหมด รุ่งเช้าวันหนึ่งมีเมล็ดผักทองคำอยู่หน้าบ้าน

เขาเห็นคำเตือนว่ารักษาได้ทุกโรคแต่ห้ามปลูก

ด้วยความไม่เคยสนใจอะไรเลย

เลยนำไปปลูก

ไม่นานต้นไม้ก็โตขึ้น

พระจันทร์เปลี่ยนเป็นสีแดง

เมืองเปลี่ยนไปเป็นเมืองแห่งเวทมนต์ทุกอย่างเกิดได้ตามใจคิด

ปล.(คุณต้องการให้เนื้อเรื่องเป็นอย่างไรต่อกันเลย)

ไหว้ครู

posted on 12 Jun 2009 18:58 by orawit

วันที่ 11 มิถุนายน

โรงเรียนได้จัดพิธีไหว้ครู

เราได้เปนตัวแทนไหว้ครู

ตอนแรกซ้อมก็มีอัญชลี วันทา อภิวาท

ก็ไม่ได้คิดอะไรรู้สึกเฉยๆด้วยซ้ำ

แต่พอเข้าพิธีจริงกับสั่น

เหมือนทรงเจ้าทีเดียว มือสั่นอยู่ที่เดียว ก็ว่าทำไมต้นไม้ถึงสั่นอยู่ได้ฮาๆ

มันปิดไม่ได้ซะแล้ว อุตส่าห์ทำซะเท่ แต่สั่นจนได้ง่ะ

คุณครูนั่งเล่นปาล์มน่าสนุกจังเลย

เห็นทั้งก่อนไหว้และหลังไหล้ก็เหมือนเดิม

พอมาตอนนั่งพับเพียบนี่ซิ

ขาจะเป็นตะคริวแต่

และช่วงบ่ายก็ได้ไปไหว้อาจารย์อีกหลายท่าน

อวยพรว่า"ขอให้อาจารย์มีความสุข สุขภาพแข็งแรงสอนลูกศิษนานๆๆๆๆ" แต่อาจารย์กลับบอกว่า

"เธอ เวลาอวยพรต้องพูดประมาณว่าขอคุณพระศรีรัตนตรัยประมาณนั้น" ทำเอาเซงเป็ดเลย

อุตส่าห์พูดง่ะ

เหอะ แต่ยังไงก็เป็นวันครู

ครูเป็นพ่อ แม่คนที่สองของเรา

ครูก็รักพวกเราทุกคน

เราก็ต้องเคารพและรักท่านให้มากน่ะน่ะครับทุกคน